Το Ρίο

Το Ρίο βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Πάτρας και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους καλοκαιρινούς προορισμούς των Πατρινών αλλά και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής της Αχαΐας. Φημίζεται για τη νυχτερινή ζωή αλλά και για τις παραλίες του. Στην παραλία του Ρίου ο επισκέπτης θα συναντήσει πολλά καφέ, μπαρ και κέντρα διασκέδασης, αλλά και πάρα πολλές ψαροταβέρνες και εστιατόρια ικανά να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό. Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής είναι το κάστρο του Ρίου το οποίο χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις και συναυλίες και είναι τουριστικά επισκέψιμο. Δίπλα στο κάστρο δεσπόζει η καλωδιωτή Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, η οποία ενώνει την Πελοπόννησο με τη Στερεά Ελλάδα. Η Γέφυρα αποτελεί σημαντικό τεχνολογικό επίτευγμα αλλά και μοχλό ανάπτυξης για τη Δυτική Ελλάδα. Είναι όμως και σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής, αφού για πολλούς αποτελεί προκλητικό αντικείμενο φωτογράφισης. Στην περιοχή του Ρίου βρίσκεται επίσης το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου αλλά και το Πανεπιστίμιο της Πάτρας.

Η Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου

Γέφυρα Ρίου - Αντιρίου

Η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου είναι καλωδιωτή γέφυρα που ολοκληρώθηκε το 2004 μεταξύ του Ρίου (κοντά στην Πάτρα) και του Αντιρρίου, που συνδέει την Πελοπόννησο με τη δυτική ηπειρωτική Ελλάδα και προς τα πάνω με το υπόλοιπο της Ευρώπης. Κατασκευάστηκε από την Γαλλική εταιρία Vinci.

Το μήκος της γέφυρας που στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες, ανέρχεται στα 2.280 μέτρα, ενώ μαζί με τις προσβάσεις φτάνει γύρω στα 2.880 μέτρα. Η γέφυρα αναπτύχθηκε και ολοκληρώθηκε, παρά τις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες, ενώ το μέγιστο βάθος θεμελίωσης φθάνει τα 65 μέτρα υπό την επιφάνεια της θάλασσας. Πρόκειται για μία καλωδιωτή γέφυρα, οι αντοχές της οποίας είναι εντυπωσιακές. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε με προδιαγραφές να αντέξει σε σεισμό μεγαλύτερο από αυτόν που σημειώθηκε στις 17 Αυγούστου 1999 στο Ισμίτ της Τουρκίας, ο οποίος ήταν μεγέθους 7,4 της Κλίμακας Ρίχτερ. Έχει υπολογιστεί, επίσης, πως αντέχει σε ενδεχόμενη σύγκρουση τάνκερ εκτοπίσματος 180.000 τόνων, καθώς και σε ταχύτητα ανέμου 265 χλμ/ώρα, ταχύτητα που αντιστοιχεί σε τυφώνα Κατηγορίας 5, το ανώτατο δυνατό επίπεδο στην Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον. Τέλος, η γέφυρα είναι σχεδιασμένη να απορροφά πιθανές μετατοπίσεις μεταξύ δύο βάθρων, σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Η γέφυρα περιλαμβάνει και πεζόδρομο/ποδηλατόδρομο η χρήση των οποίων απαλλάσσεται πληρωμής διοδίων.

Στις 25 Μαΐου 2007 σε ειδική τελετή προ του κτιρίου της Διοίκησης της Ζεύξης ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας "βάπτισε" την εν λόγω γέφυρα σε "Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης",προβαίνοντας στη συνέχεια στα αποκαλυπτήρια εικαστικού έργου με τη μορφή του Χ. Τρικούπη, ο οποίος ήταν ο πρώτος που οραματίσθηκε τη γεφύρωση των τριών χιλιομέτρων που χωρίζουν το Ρίο από το Αντίρριο.

Η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου βρίσκεται στο σταυροδρόμι δύο σημαντικών οδών και συγκεκριμένα του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Κορίνθου-Πατρών-Καλαμάτας (έργο παραχώρησης που διαχειρίζεται η Ολυμπία Οδός) και του αυτοκινητοδρόμου Ιωαννίνων-Αντιρρίου (έργο παραχώρησης που διαχειρίζεται η Ιονία Οδός), οι οποίες συνδέουν τις πιο σημαντικές ελληνικές πόλεις και αποτελεί τμήμα του ευρωπαϊκού δικτύου αυτοκινητοδρόμων. Η Γέφυρα διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας (και κατ' επέκταση με τη Δυτική Ευρώπη) μέσω των λιμανιών της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας. Η μόνιμη σύνδεση με τη Γέφυρα εξασφαλίζει τη μείωση του χρόνου διέλευσης στα 5 λεπτά (σε σύγκριση με τον μέσο όρο των 45 λεπτών με τα οχηματαγωγά πλοία πριν την κατασκευή της Γέφυρας), τη διέλευση με άνετες και ασφαλείς συνθήκες υψηλού επιπέδου, και τη συνεχή λειτουργία, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών.

Στο χώρο της Γέφυρας λειτουργεί εκθεσιακό κέντρο με μακέτες και αίθουσα προβολών ώστε να μπορεί να γίνει κατανοητή η μέθοδος που ακολουθήθηκε για την οικοδόμηση.

Το Κάστρο του Ρίου

Το κάστρο του Ρίου

Το κάστρο του Ρίου ή Καστέλι της Πάτρας βρίσκεται στην Αχαΐα στον Δήμο Ρίου. Σήμερα δίπλα στο κάστρο βρίσκεται η Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου , δεξιά και αριστερά του η ανατολική και δυτική προβλήτα των φέρυ μποτ. Χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις και είναι τουριστικά επισκέψιμο.

Το κάστρο περιβάλλεται στην μια πλευρά από πλατιά τάφρο η οποία περιέχει θαλασσινό νερό αφού ενώνεται με την θάλασσα η οποία βρέχει το υπόλοιπο κάστρο. Στην τάφρο υπάρχουν δύο εξωτερικοί προμαχώνες που ενώνονται με το κυρίως κάστρο με πέτρινες γέφυρες. Έχει δύο πύλες τη θαλάσσια και την κεντρική. Κατασκευάστηκε από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄ το 1499 πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού του Ποσειδώνα, μέσα σε τρεις μόλις μήνες. Μαζί με το απέναντι του Αντιρρίου και με την δύναμη πυρός που είχαν ελένχαν το θαλάσσιο πέρασμα .

Το 1533 το καταλαμβάνουν οι Γενοβέζοι με τον Αντρέα Ντόρια αλλά την ίδια χρονιά το ξανά παίρνουν οι Οθωμανοί. Το 1687 ο Φραγκίσκος Μοροζίνι πολιορκεί το κάστρο του Ρίου και το καταλαμβάνει, αλλά αναγκάζεται να το ανακατασκευάσει αφού η πολιορκία προξένησε μεγάλες καταστροφές στα τείχη. Τότε προστέθηκαν νέοι πύργοι και το κάστρο πήρε την μορφή που έχει σήμερα. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε και ο σημερινός ναός της Ζωοδόχου πηγής. Το κάστρο ξαναπέρασε στην κατοχή των Οθωμανών το 1715 , την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε και σαν φυλακή. Το 1828 παραδόθηκε στους Γάλλους της εκστρατείας του Μωριά υπό τον Μαιζών, από το 1831 και έως το 1912 μετατράπηκε σε στρατιωτική και πολιτική φυλακή, μάλιστα ο Δήμος Πατρών χρησιμοποιούσε κρατούμενους για την καθαριότητα του Ρίου.